Kochać
— to znaczy być narażonym na cierpienie. Pokochaj cokolwiek, a
niewątpliwie coś schwyci twoje serce w kleszcze; może ono nawet pęknąć.
Jeśli chcesz być pewien, że pozostanie nietknięte, nie powinieneś go
nikomu oddawać, nawet zwierzęciu. Opakuj serce starannie w ulubione
nawyki i drobne przyzwyczajenia, unikaj wszelkich komplikacji, zamknij
je bezpiecznie w szkatułę czy trumnę swego egoizmu.
Ale w tej szkatule, bezpiecznej, ciemnej, nieruchomej i dusznej serce
się zmieni. Nie pęknie, ale stanie się nietłukące, niedostępne,
nieprzejednane. Alternatywą tragedii lub co najmniej ryzyka tragedii
jest potępienie. Piekło to jedyne miejsce poza niebem, gdzie jest się
całkowicie zabezpieczonym przed całym ryzykiem i wszystkimi
perturbacjami miłości.